«الهي»

الهی!علمی که افراشتی نگونسار مکن و چون در آخر عفو خواهی کرد در اول شرمسار مکن.

الهی!آمرزیدن مطیعان چه کار است و کرمی که همه را نرسد چه مقدر است؟

الهی!چون دریای عنایت تو موج زند،خیانت که پیدا آید و چون تو به چشم رحمت نگری گناه که نماید؟

الهی!آفریدی رایگان و روزی دادی رایگان،بیامرز رایگان که تو خدایی نه بازرگان.

«الهی»

می بینی و می دانی و بر آوردن می توانی.الهی!اگر ابلیس آدم را بد آموزی کرد گندم آدم را که روزی کرد؟الهی!چون حاضری چه جویم و چون ناظری چه گویم؟الهی!چون همه آن کنی که خود خواهی،پس از این بنده مفلس چه می خواهی.الهی!همه می خواهند که در تو نگرند و سعیده می خواهد که تو در وی نگری.

«الهی»

به حرمت آن نام که تو آنی و به حرمت آن صفات که چنانی،به فریادم رس که می توانی.الهی!چاشنی که دادی تمام کن و برقی که تابانیدی مدام کن و بدن ما را بر آتش حرام کن ودیدار خود در بهشت ما را دوام کن.الهی!نوازنده غریبان تویی و من غریبم ،دردم را دوا کن که تویی طبیبم،ای دلیل هر گمگشته.

الهی!آنچه از آن ماست بر ما بگذرد ،الهی!همه از روز پسین ترسند و من از روز پیشین.

«الهی»

ما را گندم مده ونان ده و رز مده و انگور ده.الهی!دست سعیده به چرمی بسته،به که با خامی نشسته.الهی!تو مرا به جرم من مگیر و من تو را به کرم تو بگیرم زیرا که کرم تو«اظهر من الشمس»است و من با جرم خود ذره حقیرم.

الهی!همه می ترسند که فردا چه خواهد شد و سعیده می ترسد که دی چه رفت.

نوشته شده در پنجشنبه دهم اردیبهشت 1388ساعت 1:51 توسط سعیده| |